Zapłodnienie pozaustrojowe składa się z kilku etapów, pierwszy z nich polega zaś na stymulacji owulacji. Wiele kobiet nie może zajść w ciąży przede wszystkim dlatego, że jajeczkowanie występuje u nich nieregularnie, a sama komórka jajowa nie osiąga w naturalny sposób właściwego rozmiaru, zadaniem ginekologa jest więc podjęcie próby mającej na celu zniwelowanie tego problemu. Jest to możliwe między innymi dzięki zastosowaniu leczenia hormonalnego, wypada przy tym pamiętać, że w trakcie jego trwania kobieta nieustannie pozostaje w kontakcie z ginekologiem, który systematycznie sprawdza, jakie postępy przynosi zastosowana przez niego terapia.

Kolejny etap zapłodnienia pozaustrojowego ma na celu pobranie komórek jajowych, które wykształciły się między innymi dzięki działaniu hormonów. Zabieg zwany punkcją jajników jest wykonywany w znieczuleniu ogólnym i na ogół trwa zaledwie kilka minut. W tym samym czasie nasienie oddaje również partner, jak zatem łatwo się domyślić, i ona pozostaje w kontakcie z lekarzem poddając się niezbędnemu leczeniu wówczas, gdy pojawia się konieczność wzmocnienia plemników.

Trzeci etap zabiegu określany jest mianem laboratoryjnego, a sami partnerzy nie biorą w nim już czynnego udziału. W czasie jego trwania plemniki umieszcza się wraz z komórką jajową i to właśnie w laboratorium inicjowany jest proces zapłodnienia. Dopiero wówczas, gdy do niego dojdzie, w ostatnim etapie zapłodnienia metodą in vitro, za pomocą specjalnego cewnika zarodki przenoszone są do jamy macicy pacjentki. Wówczas rozpoczyna się czas oczekiwania delikatnie wspierany przez lekarza, który stara się, aby w kobiecym organizmie panowały warunki sprzyjające prawidłowemu rozwojowi ewentualnej ciąży.

Zaletą zapłodnienia in vitro jest to, że można powtarzać je praktycznie w czasie trwania każdego cyklu miesięcznego, ponawianie prób daje bowiem znacznie większe szanse na ostateczny sukces. W renomowanych klinikach pacjenci cały czas pozostają przy tym tak pod opieką ginekologa, jak i psychologa, dzięki czemu mogą czuć się komfortowo ciesząc się tym, że poważnie podchodzi się do ich problemu.

Zobacz również: http://artelis.pl/artykuly/41186/in-vitro

Na dzień dzisiejszy, organizacją skupiającą w swoich szeregach wszystkich neurologów w Polsce, jest Polskie Towarzystwo Neurologów Dziecięcych. Powstało ono w roku 1990, jako sekcja działająca przy Polskim Towarzystwie Pediatrycznym i Polskim Towarzystwie Neurologicznym. Poza neurologami dziecięcymi, Towarzystwo jest organizacją zrzeszającą również lekarzy wielu innych specjalności, zajmujących się dziećmi cierpiącymi na schorzenia układu nerwowego.

Siedemnaście lat temu Towarzystwo wydało pierwszy numer czasopisma specjalistycznego o nazwie Neurologia Dziecięca. Niewątpliwie, każdy neurolog dziecięcy, a także inny lekarz zajmujący się dziecięcymi schorzeniami układu nerwowego, który pragnie być na bieżąco z najnowszymi badaniami i odkryciami w zakresie tej dziedziny, powinien korzystać z treści zawartych w tym czasopiśmie.